صورتهای فلکی
بره(حمل):
حمل دومین صورت فلکی از نظر کوچکی در دایره البروج است که فقط دارای سه ستاره ی اصلی بی زرق و برق به صورت مثلثی مختلف الاضلاع می باشد.این صورت فلکی پیوندی با افسانه ها و اساطیر ایرانی دارد.یکی از مدارک تاریخی این است که مبنای آغاز بهار بوده است ولی به علت پدیده ی حرکت تقدیمی زمین،در زمان حال،خورشید در لحظه ی اعتدال بهاری در صورت فلکی مجاور آن یعنی حوت است.
ستاره ی آلفای این صورت فلکی به نام حمل(بره) است.نوع طیف آنIII 2K ،با قدر 2 ،به فاصله ی 78 سال نوری تا زمین است. ستاره ی بتای آن،به نام انورالشیاطین که به معنای ((دو چیز که واضح نیست))قدری معادل 6/2 دارد و فاصله ی آن 44 سال نوری است.ستاره ی گامای آن هم به نام اخفی الشیاطین نامیده می شود که با چشم غیرمسلح به صورت یک ستاره با قدر 4 است،اما با یک تلسکوپ کوچک یک جفت همدم آن با قدر 6/4 هم دیده می شود.
ثور:
این صورت فلکی،نشان دهنده ی یک گاو نر است.در قدیم می گفتند که ثور به نجات خوشه ی پروین(هفت دختر)می آید و آنها را از دست صورت فلکی جبار نجات می دهد.این دومین صورت فلکی در دایره البروج است و مربوط به ماه اردیبهشت است.در نزدیکی خوشه ی پروین هم خوشه ای به نام خوشه ی قلائص وجود دارد.
آلفای این صورت فلکی یعنی دبران،که در عربی به معنی تعقیب کننده(خوشه ی پروین)است،چشم گاو را تشکیل می دهد و به نظر می رسد که مربوط به خوشه ی قلائص است در حالی که چنین نیست.طیف این ستارهK5III ،با قدر 9/0 و به فاصله ی 60 سال نوری از زمین است.رنگ این ستاره نارنجی- قرمز است.
اجرام اعماق آسمان این صورت فلکی:
گروه 200 ستاره ای قلائص در وسعتی به طول 6 درجه و فاصله ی 140 سال نوری زا زمین قرار دارد و به شکل حرفV ،صورت فلکی ثور را می سازد.خوشه ی پروین(45M)،یا هفت خواهران اساطیر یونانی،در واقع یک خوشه ی باز نسبتا جوان متشکل از صدها ستاره در سطحی که 2 درجه را می پوشاند،در فاصله ی 5/4 سال نوری از ما قرار گرفته است.در یکی از شاخهای گاو،مشهورترین باقیمانده ی یک ابرنواختر،معروف به ((سحابی خرچنگ))( 1 M)قرار گرفته که دارای قدر هشتم با گاز است که یک تپ اختر (پالسار) در حال چرخش ابر متراکم را احاطه کرده است.
