سحابی های سیاره نما:
مشاهدات درباره ی سحابی های سیاره نما:
سحابی های سیاره نما اصولا اجرام تیره و ناپیدایی هستند و هیچ کدام با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند. اولین سحابی سیاره نمای کشف شده سحابی دمبل نام دارد که در صورت فلکی روباه(vulpecula ) قرار دارد.این جرم آسمانی اولین بار توسط شارل مسیه در سال 1764 میلادی دیده شد و M27 نام گرفت.این سحابی ها تا حدودی شبیه ابر غول های گازی اند.ویلیام هرشل،کاشف اورانوس،بعدا اصطلاح سحابی سیاره نما را ابداع کرد که اکنون ما می دانیم ساختار این اجرام با سیارات کاملا متفاوت است.
طبیعت این سحابی ها تا زمانی که اولین طیف نگار در اواسط قرن 19 میلادی ساخته شد، ناشناخته بود.ویلیام هویگنس یکی از اولین منجم هایی بود که طیف های اجرام آسمانی را مطالعه کرد.او برای این کار از منشور استفاده کرد و بعدا متوجه شد که تعدادی از اجسام سحابی شکل، همانند سحابی آندرومدا، حاوی یک طیف نوری هستند که کاملا مشابه با طیف سحابی های دیگر است ولی در آینده نشان داده شد که آن ها کهکشان هستند. هر چند که او وقتی به سحابی چشم گربه نگاه کرد یک طیف بسیار متفاوت را یافت.بیشتر از آن که یک سری طیف های قوی شبیه به هم با خطوط جذبی باشد، شبیه یک طیف کوچک با خطوط نشری بود.درخشنده ترین مکان این سحابی طول موج500.7 نانومتری دارد که با یک خط از عنصری شناخته شده مطابقت داشت.در اول فرض شده بود که این خط می تواند نشان دهنده ی یک عنصر جدید باشد که nebulium نامیده شد،باشد. عقیده ی مشابهی منجر به کشف هلیوم از طریق تجزیه ی طیف خورشید در سال 1868 شد.در قرن 20 ام میلادی هنری نوریس راسلHenry Norris Russell پیشنهاد کرد که این عنصر جدید در خط 500.7 نانومتری، یک عنصر شناخته شده بود ولی در شرایط ناشناخته...
ادامه ی مطالب را در هفته ی آینده مشاهده نمایید.